..น้องสตางค์สุดสวยเองคร๊า เอ๊ะ หรือว่าสุดหล่อน๊า..

วันพฤหัสบดีที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ในเมื่อไม่ได้รักเราสองคนแม่ลูก ก็อย่าได้ทำให้เราต้องเจ็บปวดเลย

..ตอนนี้แม่ตาเหนื่อยใจสุด ๆ เลยเจ้าตัวน้อยจ๋า แม่ตาไม่อยากเครียดเลย แต่มันก็ต้องมีอะไรสักอย่างทำให้แม่ตาต้องเครียดอีกแล้ว แ่ม่ตาเบื่อเหลือเกิน แม่ตาไม่ได้เบื่อเจ้าตัวน้อยนะ แต่เบื่อปัญหารอบข้างที่เราไม่ได้สร้าง แต่ทำไมเราต้องเป็นฝ่ายทนทุกข์อยู่กับปัญหาเหล่านี้ บางครั้งแม่ตาก็ทนไม่ไหวและต้องแอบร้องไห้อยู่บ่อย ๆ แม่ตาก็รู้เวลาแม่ตาร้องไห้หนูก็คงจะร้องด้วย แม่ตาเสียใจหนูก็คงจะเสียใจด้วยเหมือนกัน แม่ตาอยากให้ปัญหาเหล่านี้มันจบลงเสียที จะจบอย่างไรก็ได้ แ่ต่ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างยุติลง ขอเพียงอย่างเดียว ขอให้มันจบจริง ๆ ถึงแม้แม่ตากับหนูจะต้องเจ็บก็ไม่เป็นไร แค่เจ็บมันไม่ถึงตายหรอกลูกจ๋า แต่ถ้ามันต้องทรมานตลอดชีวิตมันก็เหมือนตายทั้งเป็นนั่นแหละ บาดแผลมันยังหายได้เลย แต่มันก็อาจจะเหลือร่องรอยที่เค้าเรียกว่า "รอยแผลเป็น"เท่านั้น และมันก็จะเป็นสิ่งเตือนใจเราไปตลอดชีวิต

..หากแม่ตาจะต้องเหนื่อยกาย เหนื่อยใจ ลำบากเพื่อเจ้าตัวน้อย แม่ตาก็คงมีความสุขกว่าที่จะต้องมาเหนื่อยกาย เหนื่อยใจ ลำบากเพราะคนอื่น แม่ตาเลือกที่จะให้กำเนิดสายเลือดของแม่ตา นั่นก็หมายความว่าแม่ตาพร้อมจะเหนื่อย พร้อมจะลำบาก เพื่ออีกหนึ่งชีวิตที่แม่ตาพร้อมจะรับผิดชอบ "ลูก" คือสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีิวิตคนคนหนึ่งที่ให้สรรพนามแทนตัวเองว่า "แม่" แต่ใครที่ไม่เคยได้สัมผัสสัญชาตญาณความเป็นแม่ ไม่เคยได้อุ้มท้องสายเลือดของตัวเอง ก็คงไม่มีโอกาสรู้หรอกว่าอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดมานั้นมันสำคัญและมีค่ายิ่งใหญ่กับชีวิตขนาดไหน..

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

น้องสตางค์น่ารัก